سینما و ماوراء

چشمانت را باز کن

cinema-mavara — Sat, 14 Mar 2009 22:22:18 GMT

درود و سلام به تمامی شما

باز هم آمدم با پستی متفاوت با پستي که مطمئنم اگر تا آخر همراه باشید ضرر نخواهید کرد. پست ایندفعه مربوط به سینمای اسپانیا است.سینمایی که در این سالها توانسته با سینماگرانی همچون پدرو آلمادور کارلوس سائورا و فیلمسازی که این بار قرار است فیلمی از او در این وبلاگ معرفی شود یعنی آلخاندرو آمنابار جایگاهی ویژه در دنیای سینما پیدا کند.تا اینکه همین چند سال پیش فیلم ((دریای درون)) ساخته آمنابار توانست جایزه بهترین فیلم خارجی زبان را از مراسم اسکار دریافت کند.

و اما پست ایندفعه مربوط به فیلمی از آمنابار به نام ((چشمات رو باز کن)) است فیلمی که اگر بیشتر دیده می شد مستحق دریافت جوایز بیشتری می بود. من قبل از اینکه می خواستم این پست را بهم تقریبا تمام اینترنت را گشتم تا مطلبی در مورد این فیلم بدست بیاورم و متاسفانه هیچ چیزی در هیچ وبلاگی یا سایت معتبری پیدا نکردم

حتی سراغ سایت معتبر IMDb هم رفتم اما در آنجا هم چیز دندان گیری پیدا نشد

شناسنامه فیلم:

چشمات رو باز کن/open your eyes

کارگردان : آلخاندرو آمانابار

نویسندگان فیلمنامه : آلخاندرو آمنابار. متيو گیل

بازیگران : ادواردو نوریگا(سزار), پنه لوپه کروز(سوفیا), فله مارتینز(پلایو), چته لرا(آنتونیو),ناجوا نمیری(نورا)

محصول : اسپانیا فرانسه ایتالیا/1997/رنگی

زمان : 117

سبک : ماورایی, درام, رومانتیک

درباره کارگردان :

آلخاندرو آمنابار متولد 31 مارس سال 1972 در سانتیاگو شیلی مادر او اسپانیایی و پدرش شیلی تبار بودند.وقتی که یک ساله بود خانواده اش به اسپانیا نقل مکان کردند.حدود 17 ساله بود که در جنگ داخلی کشورش شرکت کرد.در همین جنگ بود که خانواده اش را از دست داد.پس از اتمام جنگ وارد دانشگاه شد و خیلی سریع استعداد و نبوغ خود را در بروز داد پس از وقفه ای کوتاه به هنر سینما علاقه مند شد و اولین فیلم کوتاه خود را در سال 1992 به نام "Himenóptero" ساخت.خود کارگردان, تهیه کننده, نویسنده و بازیگر این فیلم بودو همچنین موسیقی فیلم را خود نوشت. در سال 1995 فیلم نیمه کوتاهی به نام "LUNA" را ساخت.

او پس از گذشت یک سال و پیشرفتهای بسیار توانست اولین فیلم بلند خود را به نام"فرضیه" را بسازد.او با این فیلم توانست کمی از استعداد خود را نشان دهد."چشمانت را باز کن" (1997)فیلمی بود که شهرت او را جهانی کرد و سکوی پرتابی شد تا بتواند به هالیوود برود و فیلم هایی مانند "دیگران" را بسازد."دیگران" تریلری بود درباره ترس و وحشت.فیلمی که با کارگردانی و فیلمبرداری و بازی کنترل شده و ماهرانه نیکول کیدمن توانست جایزه های بیشماری را کسب کند.جایزه بهترین فیلمنامه اوریجینال از مراسم "بفتا" و همچنین جایزه بهترین کارگردانی و بهترین فیلمنامه اوریجینال از جشنواره"گویا".

پس از این فیلم وی به سراغ فیلمی فراموش نشدنی و تاثیر گذاری به نام "دریای درون" بر اساس داستانی واقعی رفت.قصه فیلم مربوط به مردی است که در نوجوانی از ناحیه گردن به پایین معلول شده است.وی قصد دارد به طور قانونی حکم مرگ خود را از دادگاه بگیرد.بازی بسیار زیبای "خاویر باردم" توانست نظر خیلی ها را به خود جلب کند.این فیلم توانست جایزه بهترین فیلم خارجی زبان را از آکادمی اسکار بگیرد.او دو فیلم دیگر نیز ساخت.در سال 2005 فیلمی به نام"Un viaje mar adentro" را برای تلوزیون اسپانیا ساخت و در حال حاضر مشغول تهیه فیلمی به نام"آگورا" در سال 2009 است.

درباره فیلم:

کلمه "سورئال" به این صورت ترجمه شده است: واقعیت و رویا با هم آمیخته شوند و "واقعیتی برتر از واقعیت " آفریده شود.در سورئالیسم هدف هنرمند اینست که واقعیت های ذهنی ضمیر ناخودآگاه و نیمه ناخودآگاه را به صورت یک واقعیت تازه ومطلق در بیاورد.

جملات بالا پیش زمینه ای بود برای این فیلم که بیشتر در موردش توضیح خواهم داد.

(به نظر من) اولین سورئالیستی که توانست خود را مشهور کند "لوئیس بونوئل" بود که با نخستین فیلمش"سگ آندلسی" توانست موج جدیدی از از سینمای نو را معرفی کند."سگ آندلسی" فیلمی بود که به شدت خود را از تعریف شدن مبرا می کرد.ایتدا مردی را روی تراس خانه ای می بینیم که در حال تیز کردن چاقویی است سپس وارد خانه می شویم یک نمای اکستریم کلوز آپ از چشم یک زن داریم همزمان با بریده شدن چشم زن یک قطعه ابر در آسمان به دو تکه تبدیل می شود.

پس از بونوئل تنها کسی که توانست واقعا و طبق اصول فیلم سورئالیستی بسازد "دیوید لینچ" است.

"بزرگراه گمشده","جاده مالهالند" و آخرین فیلمش "اینلند ایمپایر= امپراتوری درون" جزء فیلم های به تمام سورئالیستی این کارگردان هستند,مخصوصا "امپراتوری درون" که به شدت از تعریف شدن پرهیز می کند.

واما فیلم "چشمانت را باز کن" هم از همین قواعد پیروی می کند.مرز بین واقعیت و رویا در این فیلم شکسته می شوند فقط با دیدن سکانس پایانی فیلم است که می فهمیم چه شده و چه اتفاقاتی افتاده .

فیلم داستان پسر خوش چهره ای به نام "سزار" را روایت می کند .او در مهمانی روز تولدش با دوست دختر یکی از دوستانش به نام "سوفیا" آَشنا می شود و به او علاقه مند می شود, از طرفی "نورا" دختری که سزار فقط دوست دارد با وی همخوابه باشد اما نورا واقعا به او علاقه دارد حسادت می کند و طی که حادثه به عمد نورا با ماشین, خود و سزار را دچار سانحه می کند.طی این حادثه سزار حالت طبیعی چهره اش را از دست می دهد و صورتش دچار دگرگونی می شود.

پس از این سانحه ناگهان همه چیز فیلم تغییر می کند,جای شخصیت های نورا و سوفیا عوض می شود, سزار در یک جای فیلم چهره اش به حالت اولیه بازمی گردد اما پس از مدتی باز هم به چهره ناقص خود بازمی گردد.

تقریبا در آخر های فیلم هستیم که راز معما گشوده میشود.سزار در شرکتی ثبت نام کرده بود که بدین صورت بود:

هر کس بعر از مرگش منجمد می شود و در منطقه ای نگهداری می شود تا زمانی که بتوان راه حلی پیدا کرد و کاری کرد که کسی نمیرد.هنگامی که سزار با روانپزشک خود وارد آن شرکت(شرکت زندگی طولانی) می شوند یکی از اعضای شرکت توضیحاتی در باره این قضیه می دهد:

"تصور کنین شما از بیماری لاعلاجی رنج می برید, شما دوست دارید به زندگیتان ادامه بدهید و زنده بودن شما اینجا اهمیت پیدا می کند, شما می میرید و ما شما رو منجمد می کنیم و ما قادریم شما رو احیا کنیم, به شما زندگی می بخشیم...در رویا...ولی خیلی واقعی به نظر می رسد, خانواده شما دوستان شما همه وجود دارند اما مجازیند , ما کاری می کنیم شما در اون رویای واقعی یادتون نیاد که مرده اید این قرار داد باید جوری امضا شود : با پاک کردن خاطرات شما, اینجوری شما زندگی می کنید بدون اینکه بدونید قبلا چه اتفاقی افتاده"

سزار پس از فهمیدن این حقیقت که زندگی او الان در رویا هست دست به کشتن می زند و با خود می گوید: این یک رویا است" و خشم و انزجار خود را از این واقعه نشان می دهد. واقعا این صحنه یکی از بهترین سکانس هاست سزار ماسک بر صورت تعدادی گلوله بر مردی شلیک می کند و خشم خود را خالی می کند .

در آخرین سکانس فیلم همه چیز آشکار می شود و شوک بزرگی به ما وارد می شود,مدیر شرکت (رو به سزار و آنتونیو(روانپزشک سزار)می گوید: ما و شما همدیگر را قبلا دیده ایم حدود 150 سال پیش!!!! (ادامه می دهد) : دنیایی وجود ندارد همه اینها در تخیلات شما بوده است" حتی آن روانپزشک , تمام این ها از قبل برنامه ریزی شده اند.

آمنابار به طرزی ماهرانه توانست با فیلمنامه دقیق یک فیلم به تمام سورئالیستی با تمام جنبه های مثبتش بسازد

پیچیدگی,بی باکی, هوشمندی در این فیلم نادر خیلی به چشم می خورد.تریلری روانشناسانه که همانند یک گروه ارکست بسیار هماهنگ اجرا شده است.

همانطور که گفتم سکانس پایانی بسیار عالی است.جایی که تمام حقایق برای ما آشکار می شود.

بازیها خوب هستند مخصوصا بازی شخصیت نورا بسیار عالی است.آمنابار توانسته فیلم نامه ای بسیار عالی با ارائه تمام جزئیات بنویسد(البته همراه با متیو گیل) طوری که نتوان ایراد چندانی از آن گرفت.

*در سال 2001 نسخه هالیوودی این فیلم با نام "آسمان وانیلی" با بازی تام کروز,کامرون دیازو پنه لوپه کروز(نقش همان شخصیت خود را در فیلم چشمانت را باز کن بازی کرد) به کارگردانی کامرون کورو ساخته شد که نتوانست موفقیت فیلم اول را کسب کند

*مهمترین جایزه ای که فیلم توانست کسب کند جایزه پارانوما(کارگردانان نو پا) از جشنواره برلین بود و همچنین جایزه هایی از جشنواره های فیلم توکیو و تولوز.

-----------------------------------------------------------------------

این هم از این پست...

نوروز می آید...عیدی که از ایران باستان تا به امروز ادامه دارد...اما...حیف که با رسم و رسوماتی غریبانه که از بیرون آمده از آن سوی مرزها با هم آمیخته شده است... کاش روزی برسد که بتوان "نوروز" را با روش ایرانیان باستان و بدون هیچ کم و کاستی با تمام جلال و شکوهش برپا کرد...نوروزی که از دیر باز به عنوان تولدی دوباره برای همه چیز در نظر گرفته می شود,نوروزی که متاسفانه هم اکنون رسم هایی که چند ده سالی است با جبر و زور و با خرافات گریبان گیرش شده نتوانسته است آن چنان که شایسته "ایرانی" بودنش است را نشان دهد

امیدوارم روزی بیاید تا بتوانیم نوروز را آنچنان که شایسته اش است و از قدیم رسم بوده بر پا نماییم...

نوروز فصل شکفتن نو ... نوروز شادمانه ی هر سال...ای نوروز, با تمامی الصاقات نادرستی که به تو اضافه کردند باز هم به استقبالت می آییم...

"""عید نوروز بر تمامی شما مبارک"""

سال خوبی داشته باشین

تا بعد...

یادداشتی درباره فیلم"ابدیت و یک روز"

cinema-mavara — Mon, 19 Jan 2009 11:13:18 GMT

ابدیت ویک روز

آنجلو پولوس مهمترین وشناخته شده ترین فیلمساز یونانی سینمای امروز است.او به مفاهیم عمیقی چون زندگی انسان در جوامع دیکتاتوری و مسئله مهاجرت علاقه خاصی دارد.سبک بصری خارق العاده او

مارا به یاد فیلمسازان بزرگی همچون کیشلوفسکی تارکوفسکی و حتی آنتونیونی می اندازد.

او در ابدیت ویک روز به سبک و سیاق فیلم های قبلی خود (گام معلق لک لک , دشت گریان,...) که این دو فیلم هم به موضوع مهاجرت می پردازد وفادار مانده است.

فیلم درباره شاعری مسن به نام اکساندر است که خود میداند مرگش نزدیک است و باید کارهای نیمه تمامش را انجام دهداو قصد دارد باقی شعری که یکی از شعرای باستان یونان آن را نیمه کاره رها کرده به پایان برساند.

او رابطه ی خوبی با دخترش و مخصوصا داماد خود ندارد. او با پسر بچه ای آلبانیایی آشنا می شود که به همراه دوستانش در خیابان ها به طور غیر قانونی مشغول تمیز کردن ماشین ها هستند.

ابتداقصد دارد او رابه خانواده اش برساند اما کم کم منصرف می شود و اورا پیش خود نگه می دارد.

الکساندر در انتهای اثر با بسیار ی از آدم ها یی که در زندگی می شناخته و حالا دیگر وجود ندارند(مرده اند) در یک سفر ذهنی روبه رو می شود.

در انتهای فیلم پسر بچه سوار کشتی می شود و الکساندر که حالا حال دیگری دارد, از رفتن به خانه سالمندان منصرف می شود .او به دیا خیره می شود و سعی می کند تا از یاد رفته ها را به یاد آورد و خود را خیالات خوب و بد غرق کند.

آنجلو پولوس در اثر فاخر خود بیش از همه به مسئله مرگ وجاودانگی(اگر وجود داشته باشد!!!!) فکر می کند.

او علاقه دارد تا انسان ها را بر سر دوراهی های سخت قرار دهد تا میزان ایمان و اعتقاداتشان را بسنجد. مانند بسیاری دیگر از فیلم ساز های هنری که دلمشغولی آنها مرگ و نبودن این جهان و سرنوشت و

چگونگی زندگی آنها در این دنیا است.

در آوردن صحنه های خیالیی که از واقعیت وارد آن می شویم کار بسیار دشواری است که آنجلو پولوس با مهارت بسیار از پس این کار برآمده است.بازی خوب و روان برونو گانز(بازیگر نقش فیلم برفراز بهشت یا بهشت برفراز برلین اثر ویم وندرس)باعث شده که کیفیت فیلم تا حد بسیار زیادی بالا برود و همچنین

نباید از فیلمبرداری زیبا و روان فیلم به سادگی بگذریم که واقعا توانسته نماها و کادربندی های بسیار حساب شده از صحنه بگیرد.

فیلم توانسته جوایز زیادی را از جشنواره های جهانی کسب کند از جمله نخل طلای جشنواره کن سال 1998.

مطمئنا برای من و شما که امروزه فیلم های زیادی که در ژانرهای مختلف که همه دارای خو ن و خونریزی( اره 5 را دیدم به نظرم بدترین سری از این مجموعه بود) یا دارای انواع و اقسام جلوه های ویژه است

دیدن این فیلم نوعی برکت است که ما را به یاد خود و اینکه برای چه به این دنیای محنت انگیز آمده یم

می اندازد و از همینجا شما را به دیدن این فیلم دعوت می کنم تا لحظاتی را هم به این فکر کنید که این دنیا چیست...

موفق و پیروز باشید

تا بعد...

عکس لحظه ای

cinema-mavara — Wed, 19 Nov 2008 08:49:18 GMT

با درود به تمام سينما دوستان.

اينجانب مهرداد صادقي(=فيدليو ) فرصتي برايم پيش آمد تا بتوانم مطلبي رو در وبلاگ بهترين دوستم قرار دهم به همين خاطر از دوست عزيزم تشكر ميكنم.

ايده اين مطلب خيلي ساده و با فرصتي كم به من داده شده از همين جاعذر خواهي مي كنم اگر كمي و كاستي در مطلب وجود داشت.

ايده به اين صورت بود كه من فيلمي را انتخاب كنم كه از کارگردانی معروف نباشدو موضوع آن بی ربط به ماوراء و روانشناسی نباشد. من به همچین فیلمی در حال حاضر دسترسی نداشتم و اين موضوع براي من مشکل آفرین بود.

جالب اینجاست وقتي همان شب وارد اتاقم شدم با سيلي از فيلم رو به رو شدم! میتوانم بگویم حدود 100 تا بودند. اين فيلمها قسمتي از آرشيو برادرم بود كه ديگر براي من شدند!

در بين اين فيلمها نظرم به فيلمي جلب شد كه من سالها پيش اين فيلم را نصفه ديده بودم. اسم اين فيلم عكس لحظه اي است.

ابتدا شناسه فيلم

One Hour Photoعکس لحظه ای /

تهیه کننده : کمپانی فوکس قرن بیستم

کارگردان : مارک رومانک

بازیگران : رابین ویلیامز.کانی نیلسن.مایکل وارتن.گری کول

آمریکا/2002/رنگی

داستان فيلم

ساي پريش (رابرت ويليامز) فردي نسبتا پير در حدود 45-50 كسي كه ازدواج نكرده٬ دوست دختري هم ندارد٬ فردي مهربان و دوست داشتني٬ فردي تنها كه خانواده اي هم ندارد. در سكانسي از فيلم ساي عكسي از زني را خريداري ميكند و ان را مادر خود به حساب مي اورد. رفتاره اون مثلبچه اس مثل كسي كه آبندي نشده باشد!

ساي مسئول بخش چاپ عكس در فروشگاه سومارت است كه به مدت 11 سال در آن فعاليت ميكند.

قسمت چاپ عكس مشتريان هميشگي دارد. يكي از مشتريان هميشگي خانم يوركن است. خانم يوركن زني جوان٬ داراي يك پسر به نام جيك و شوهري به نام ويليام است . خانواده اي خوشبخت..

نينا (=خانم يوركين ) براي چاپ عكس جشن تولد 9 سالگي جيك به ساي مراجعه ميكند. عكسهاي خانواده يوركن رو فقط ساي چاپ مي كرد٬ از ازعكسهاي تولد يك سالگي جيك تا .... . ساي معمولا تمام عكسهاي مشتريان خود را ميبيند. در مورد خانواده يوركن٬ علاوه بر نگاه كردن انها٬ نسخه اي از آنرا برای خود چاپ می کند تا آن را به آرشیو روی دیوارش که تماما مخصوص خانواده یورکین است اضافه کند!

ساي به خانواده يوركین خيلي علاقه دارد خود را دايي جيك ميداند.براي او هديه مي گيرد به مدرسه اش سر ميزند. كتاب طريقت عشق را ميخواند كتابي كه نينا نيز ان را ميخواند. در سكانسي ساي جمله اي از كتاب را براي نينا ميخواند كه {بزرگترين ترسهاي ما اتفاقاتي هستند كه قبلا برايمان پيش امده است.}

مخاطب كامل ميشود كه ساي در حال ديدن كارتوني معروفي است. در كارتون نامه اي تهديد اميز براي پسر خانواده به پدرش ميرسد كه قراره پسرتون كشته بشود(بصورت طنز) بعد از ان دوربين به سمت ديوار بزرگ اتاق ساي كه صدها عكس از خانواده يوركن به ديوار چسبيده است ميرود.

فيلم به همين مموال ادامه پيدا ميكند تا جايي كه رئيس بخش چاپ عكس به علت نابرابری فروش با فاکتورهای فروش ساي را اخراج ميكند.

ساي با ناراحتي اخرين فيلم خانواده يوركن را چاپ ميكند و با حالتي گريان و خندان به انها نگاه ميكند.

چندي بعد ساي از ارتباط همسر نينا با زني ديگر باخبر ميشود وجاي عكس ها را جابه جا ميكند تا نينا نيز متوجه بشود.

به اتاقش ميرود و در تمام عكسها صورت ويليام را خراب ميكند.

ساي چندين عكس به صورت پشت سر هم(عكس لحظه اي) از دختر رئيس بخش چاپ عكس ٬ براي تهديد كردنش مي گيرد و براي چاپ به جايي كه كار ميكرد ميدهد.( مثل كارتوني كه ساي ميديد)

رئيس از موضوع با خبر ميشود و به پليس گزارش ميدهد.

در حين اينكه پليس به دنبال ساي است٬ ساي سعي ميكند خيانتي كه ويليام كرده را به نينا ثابت كند. نينا متوجه ميشود اما كاري نميكند.تا جايي كه ساي مجبور ميشود از س.كس ويليام نيز عكس بگيرد.

ودر اخر ساي دستگير ميشود.

نقد فيلم

ما فيلمهاي زيادي در رابطه با خوشبختي ديده ايم مانند راز٬ چشمان باز و بسته و....

خوشبختي چيزيست كه خودمان به وجود مي اوريم. به اين داستان توجه كنيد .

دو ساختمان رو بروي هم يكي خانوادهاي ثروتمند و ديگري خانوادهاي فقير.يكي از اعضاي ساختمان ثروتمند به ساختمان ديگري نگاه ميكند وبا خود مي گويد كه انها حتما خوشبختند دغدغه ي پول را ندارندو... در حالي كه يكي از اعضاي خانواده فقير به ساختمان ديگري نگاه ميكند و با خود ميگويد كه انها حتماخوشبختند دغدغه ي پول را ندارندو... (ديالوگي از فيلم دختري رو پل)

به نظر من خوشبختي زماني ايجاد مي شود كه ما به هر چيز بي اهميتي كه موجب ناراحتي ما ميشود اهميتي ندهيم. به چيزهايي كه داريم قانع باشيم٬ هدفي براي خودمان داشته باشيم و سعي كنيم همدمي داشته باشيم كه به ما احساس شادماني بدهد.

در اين فيلم در حالي كه خانواده ي يوركن به اصطلاح تمام شرايط خوشبخت شدن دارا مي باشند ولي اين طور نيست٬ باوري كه ساي در مورد اين خانواده داشت. با اين باور ساي تمام تلاش خود را براي كمك كردن به انها انجام مي دهد در واقع خود را جزوي از اين خانواده مي دانست. وقتي از خيانت ويليام نسبت به نينا اگاه شد سعي كرد تا از ويليام انتقام بگيرد و با با قرار دادن ويليام در شرايط سخت و كوچك كردن ان در مقابل نينا توانست انتقام بگيرد كه در اخر باعث دستگير شدن خودش مي شود. نتيجه ي اين دستگيري لياقت نداشتن ويليام به زندگي اي كه داشت می باشد.

ساي مي توانست با آگاه کردن نينا باقي كار را به او واگذار كند ولي وقتي نينا كاري انجام نداد٬ تلاش كرد تا خودش انتقام بگيرد كه نشان از وفاداري او نسبت به نينا مباشد.

از نکات قابل توجه دیگر که می توان به آن توجه کرد مربوط به رنگ محیط است .اغلب جاهایی که سای در آنجا هست(خانه.محل کار.محل بازجویی پلیس) رنگ غالب محیط سفید و روشن است می توان این را نمادی از خوی مثبت و پاک او تعبیر کرد در مقابل خانواده یورکین که به قول خود سای نمونه یک خانواده خوشبخت می باشند محیط خانه شان اغلب با رنگ های تیره تداعی یافته این را هم می توان به رفتار روابط تیره خانواده آنها مربوط دانست.

متاسفانه یکی از چیز هایی که مرا در این فیلم آزار می داد رفتار بین زن وشوهر بود که نتوانست آن فاصله عمیق را میان آن دو نشان دهد تا ما به راحتی بتوانیم بفهمیم این چه خلا یی است که مرد نمی تواند آن را با زن خود پر کندو باعث می شود که به زن خود خیانت کند.

اين فيلم نشان مي دهد كه هر فردي لياقت ما را ندارد ٬ لياقت خوشبخت شدن را ندارد. پس كسي را انتخاب كنيد كه لياقت شمارا داشته باشد!

بدرود

بهترین ها از نظر شما

cinema-mavara — Tue, 21 Oct 2008 06:24:18 GMT

به نام خدا...

درود بر تمام شما

پس از مدتها آمدم...رهایی از این وضعیتی که من در این مدت داشتم امکان نا پذیر بود تا الان و ابتدا ازتمامی شماها چه کسانی که همیشه به این بلاگ سر می زدید و چه کسانی که به صورت تک مرحله ای مرا شرمنده می کردنند سپاسگذاری می کنم و امیدورام که بابت این غیبت طولانی من را ببخشید اسم نمی برم چون مطمئنم نام برخی از دوستان جا می افتد به هر حال باز هم عذرخواهی... امروز یکشنبه است همیشه روزهای هفته را می شمردم تا یکشنبه از راه برسد و بتوانم برنامه همیشگیم را ببینم برنامه ای که واقعا یک برنامه عالی بود با اینکه خیلی از حرفها گفته نمی شد یادش بخیر تیتراژاول فیلم , یادش بخیر موسیقی اول تیتراژ( چه حسی داشتم وقتی به این موسیقی گوش می دادم...) یادش بخیر ابتدای برنامه که خلاصه ای از فیلم را پخش می کردند یادش بخیر در سری جدیدش این قسمتش چه عالی اجرا میشد( دوربین ابتدا از خانه و سپس از پنجره بیرون میرفت و بعد صدای بسیار زیبای راوی..._ این کار فقط در ابتدای فیلم جاناتان مرغ دریایی اجرا شد) , یادش بخیر بعد از فیلم استاد اکبر عالمی ... یادش بخیر منتقدان برنامه (که اکثرا دکتر محسن فاطمی , دکتر حسن بلخاری بودند)... یادش بخیر نقدها... یادش بخیر دکور برنامه مخصوصا سری جدیدش که نوری سبز(نماد و شکل برنامه) به روی میز و صورت منتقدان می افتاد ... حتی موقعی که یک هفته در میان با سینما اقتباس پخش می شد باز هم شور دیدنش را داشتم... یادش بخیر آخرین برنامه>جاودانگی=Neverwas> ... بدون خداحافظی آخرین برنامه اجرا شدواقعا یادت بخیر سینما ماوراء...کاش دوباره...

پست امروز پستی متفاوت است قصد داشتم آنرا خیلی وقت پیش بنوسیم اما قسمت به امروز رسید پستی که مرا با سلایق شما بیشترآشنا می کند و می توانم به یک جمع بندی کلی برسم.پست ایندفعه شامل سوالاتی(بهترین فیلم ایرانی/خارجی ,بهترین کارگردان ایرانی/خارجی... ) است که از شما پرسیده می شود و شما با ید به ترتیب هنگام نظر دادن شماره ها را رعایت کنید.

برویم سراغ سوالات:

۱)بهترین فیلم ایرانی /خارجی

2) بهترین سازمان تهیه کننده ایرانی/ خارجی

3) بهترین کارگردان ایرانی/ خارجی

4)بهترین بازیگر مرد ایرانی/ خارجی

5) بهترین بازیگر زن ایرانی/ خارجی

6)بهترین فیلمنامه نویس ایرانی/ خارجی

Se7en)بهترین فیلمبردار ایرانی/ خارجی

8)بهترین موسیقی متن ایرانی/ خارجی

9)بهترین جلوه های ویژه فیلم ایرانی/ خارجی

10) بهترین فیلم مستند ایرانی/ خارجی

11) بهترین انیمیشن ایرانی/ خارجی

12) آخرین فیلمی که تماشا کردید ایرانی/ خارجی

13)بهترین برنامه سینمایی درحال حاضر(سینما یک, صد فیلم سینما, 4 سینما اقتباس, سینما پنج,)

14) بدترین فیلمی که در تمام عمرتان تماشا کردید

15)بهترین منتقد حال حاضر ایرانی/ خارجی

پستی متفاوت بود در این مدت فیلمهای خوبی دیدم چند کار از دیوید لینچ( جاده مالهالند , بزرگراه گمشده) که حسابی مغزم را متلاشی کردند!!! , جوخه(بار دوم) اسلیپی هالو, باشگاه مشت زنی, City light از چارلی چاپلین ( بعد از مدتها کلی خندیدیم البته این فیلم تا به حال از تلوزیون پخش نشده), شوالیه سیاه( بازی هیث لیجر فقید مرا حیرت زده کرد امسال باید در اسکار حتما جایزه بگیرد),عقل و احساسات( آنگ لی) و خیلی از فیلم های دیگر... منتظر پست بعد باشید احتمالا از دیوید لینچ پستی متفاوت

باز هم ممنون و سپاسگذاراز تمامی شما

به قول استاد اکبر عالمی که همیشه در پایان برنامه سینما ماوراء می گفت: روز و روزگار بر شما خوش

تا بعد...

وکیل مدافع شیطان-تیلر هکفورد

cinema-mavara — Wed, 17 Sep 2008 10:58:18 GMT

به نام خدا

سلام و درود بر تمام شما

پست امروز هم مانند بقیه پستها دارای ویژگیهای ماورایی خود است و فکر کنم اکثر غریب به اتفاقتان فیلم را دیده باشید الته این پست کوتاه است به خاطر اینکه قضاوت را به عهده شما می گذارم , بعد از دیدن فیلم خواهید فهمید.فیلمی که در آن اسطوره بازیگری (آل پاچینو ) به ایفای نقش پرداخته است و همچنین نباید از بازیهای زیبای کیانو ریوز و چارلیز ترون هم بگذریم.فکر کنم که حدس زدید برای این پست چه فیلمی انتخاب شده است: وکیل مدافع شیطان

شناسنامه فیلم :

وکیل مدافع شیطان/Devils Advocate

تهیه کننده : کمپانی برادران وارنر

کارگردان : تیلر هکفورد

بازیگران : آل پاچینو , کیانو ریوز, چارلیز ترون,...

رده بندی سنی : افراد زیر18 همراه والدین تماشا کنند

محصول : آمریکا/1997/رنگی

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------شیطان به عنوان فرشته رانده شده از درگاه خداوند به خاطر سجده نکردن به انسان و برتر دانستن خود از او یکی از مفاهیمی است که هم در تمام ادیان به آن اشاره شده و هم مورد علاقه فیلمسازان ماورایی همه دوران ها بوده است.شیطان در تعالیم تمام ادیان به شکل های مختلف و با ابعاد گوناگون تفسیر شده است. در "وکیل مدافع شیطان" که برخی آن را تاثیر گرفته و ادامه دهنده راه " بچه رزماری/رومن پولانسکی/1968" می دانند با شیطانی طرف هستیم که رئیس یک شرکت بزرگ است .او جوانی جویای نام به نام کوین را که در شهری کوچک وکالت می کند انتخاب کرده تا برای شرکت کند.کوین که زنی زیبا دارد به شهر نیویورک میروند( کوین در حین رفتن به نیویورک به مادر خود که یک مذهبی به تمام معنا است پیشنهاد می کند که همراه آنان رهسپار شود اما مادرش به بهانه اینکه با شهرهای بزرگ میانه و خاطره خوبی ندارد از این کار سر باز می زند و ما در اواخر فیلم دلیل نیامدن او به نیویورک را می فهمیم).

کار زیاد و مشغله های ذهنی شرکت باعث می شود تا کوین به طور کامل از همسرش غافل شود.از از سوی دیگر مادر کوین به خاطر زن کوین که دچار ناراحتی های روحی روانی شده به نزد آنها می آید و بادیدن رئیس او (آل پاچینو) حالش دگرگون می شود.کوین دچار توهماتی می شود و گاه نمی تواند میان توهم و واعیت یکی را برگزیند.او برای شیطان هر کاری میکند و بیش از پیش در منجلاب فساد غرق می شود, حال زنش رو به وخامت نهاده و کوین در وضعیتی متناقض گیر کرده است.شیطان او را فرزند خود می داند و از او اطاعت طلب می کند. در این حال و احوال زن کوین در تیمارستان بستری شده او در طی یک حرکت خود را میکشد. کوین خود را می رساند و با دیدن جسد همسرش همه چیز را برای خود تمام شده می بیند او به نزد شیطان می رود و در سکانس های پایانی در حالی که در مقابل شیطان(پدر خود) ایستاده خود را می کشدو ما با یک فلش بک طولانی به دستشویی دادگاهی که در اول فیلم است باز می گردیم.او از پیروز شدن به هر قیمتی طفره می رود و موکلش می بازد اما او خوشحال است که فریب شیطان را نخورده است در حالی که شیطان غرور او را مایه پیروزی می داند.در سکانس آخر مردی پیش کوین می آید از او درخواست میکند تاموکل شرکت آنها شوند ,کوین یک لحظه به گذشته فکر می کند اما پیشنهاد را قبول می کند و در یک آن, آن مرد تبدیل به شیطان (آل پاچینو) می شود و روز از نو روزی از نو...

***دست تمامی شما درد نکند" بابت پست قبلی" من را شرمنده کردید***

تا بعد...

اولین سالگرد تولد وبلاگ

cinema-mavara — Sun, 24 Aug 2008 10:49:18 GMT

با نام و یاد خدا

Se7en

و...

تولدت مبارک...تولدت مبارک...بیا شمعا رو فوت کن تا چند ساله دیگه زنده باشی!!!!

تولدشه...امروز اولین سال تولدشه....می خوام تو این پست برخلاف پستهای قبل کمی باهاتون خودمونی باشم...از الان هم بهتون بگم توی این پست خبری از نقد و معرفی فیلم و این جور چیزا نیست...توی این یک سال خیلی چیزا یاد گرفتم...چه خوب چه بد توی ابن یک سال یاد گرفتم که چه جوری زندگی کنم...آره شاید تعجب کنید من با این وبلاگ به خیلی چیزها رسیدم...چه دوستهای نازنینی که پیدا نکردم چه چیزایی که یاد نگرفتم حیف که قابل بیان نیستند.

این و بلاگ با الهام از برانامه سینما ماوراء که مدت مدیدی از شبکه چهار سیما پخش می شد الهام گرفته شد البته این رو هم بگم که این وبلاگ در حدواندازه های این برنامه بسیار زیبا نمی دونم ( به نظر من در اون موقع سینما ماوراء جزو بهترین برنامه های سینمایی بود اما الان صد فیلم از همه بهتر است)سینما ماوراء با تمام بدیهاش و خوبیهاش یک ساله شد... این خودش خیلیه یه وبلاگ یک سال زنده و سر حال باشه...یک سال با تعدادی دوست باشی...یک سال با تمام نظرات و انتقادات سر کنی...یک سال منتظر باشی که بتونی هر دفعه پستی بهتر ومتفاوت تر از قبل بدی...یک سال منتظر...خیلی حرفها داشتم که می خواستم بزنم اما همشون یادم رفته!! نمی دونم چرا!!چند روز پیش داشتم برای چند صدمین بار فیلم راننده تاکسی(مارتین اسکور سیزی/1976) رو میدیدم...

( اینقدر این فیلم رو دوست دارم که باورتون نمیشه اگه بخوام ده فیلم برتری که تو عمرم رو دیدم بگم

راننده تاکسی دومیشه, اولیش :2001 یک ادیسه ی فضایی هستش) یک سکانس داره که رابرت دنیرو بغل یک مامور مخفی وایستاده و جمعیت منتظر اومدن سناتورن

دنیرو به مامور مخفیه میگه تو منتظر چی هستی؟ میگه من منتظر سناتورم دنیرو یک جوابی بهش میده که من این جواب رو خیلی دوست دارم میگه: من منتظر تابش آفتابم... حالا این تابش آفتاب چی می تونه با شه برمی گرده به جیم شریدان و اسکورسیزی...یا یه جایی اولای فیلم وقتی که داره توی

شب توی خیابونای کثیف آمریکا رانندگی میکنه یه جمله میگه که این جمله همیشه تو زبونمه : یه روزی یه بارونی میاد و این کثیفی رو از اینجا پاک می کنه

چندتا ایده هم برای ساختن فیلم کوتاه دارم حتی فیلمنامه هاشم آماده هستند اما کو بودجه کو وسایل کار..؟؟؟ دارم عزمم رو جذم می کنم تا یه دوربین بخرم بزنم تو نخ فیلم سازی...

راستی حالا که بحث فیلم شد از همینجا از هر کس که داره این مطلب رو میخونه یه تقاضایی داشتم ...میخواستم ببینم که رو کودوم یک از شماها می تونم برای نوشتن یک فیلمنامه خوب حساب کنم؟

هر کس که آماده هست لطفا هر چه سریعتر با نظر خصوصی من رو مطلع کنه...وای که چقدر حرف داشتم برای گفتن آهان یه چیزی از همین جا از تمامی شما دوستانی که همیشه به این وبلاگ

سر می زنید و نظر می دید ممنونم و از اون دوستانی که منو دعوت می کنند تا از وبلاگشون بازدید کنم اما من بدقولی می کنم و نمیام صمیمانه عذرخواهی می کنم ... منو ببخشید آخه سرم خیلی شلوغه ... چند روز پیش داشتم 10 کیارستمی رو می دیدم... هر وقت که از کیارستمی فیلم می بینم شاخ در میارم اصلا خودم می مونم این یه کارگردانه ایرانیه!؟ با اون میزانسن های دقیق فیلمنامه کارگردانی تدوین قاب بندیهای بسیار زیبا و دقیق هر موقع ازش فیلم می بینم یه انرژی خاص می گیرم

اگه غلو نباشه می تونم جزو 50 کارگردان عالی دنیا به حساب بیارمش... و همچنین یه کارگردان مولف که خیلی از ایرانیها و خارجیها ازش تقلید می کنن و به خاطر همین هم همین چند روز پیش جایزه یک عمر فعالیت هنری رو از جشنوارهونیز از دست کانه تو شیندو(کارگردان ژاپن/اونیبابا, جزیره)

دریافت کرد...نوش جانش چون حقشه

این هم از یک سالگی وبلاگ اصلا فکر نمی کردم که حالا حالاها یک ساله بشه امیدوارم که ...

بیشتر از این نمیخوام سرتون رو درد بیارم ممنون که تا اینجاش رو خوندید امیدوارم که هرجا هستید خوشحال و سرزنده باشید راستی من منتظر یکی از شماها هستم تا بتونم یه فیلمنامه قوی بنویسم

خیلی خیلی ممنون به خاطر اینکه یک سال یک سال این وبلاگ و من رو تحمل کردید...

تا بعد...

شمعون صحرا

cinema-mavara — Mon, 18 Aug 2008 12:20:18 GMT

به علت زیادی جایی که فیلمنامه فیلم می گرفت تصمیم گرفتم پس از مدتها ادامه مطلب را براه بیندازم پس برای دیدن فیلمنامه روی ادامه مطلب کلیک کنید برای گذاشتن نظر هم از تمامی تان تقاضا دارم که ابتدا پست را کامل بخوانید سپس نظر خود را ارائه دهید.از پذیرش نظرهای نمایشی جدا معذوریم!!!

--------------------------------------------------------------------------------------------------------

به نام خدا

سلام

از همینجا خود را آماده کنید پست ایندفعه کمی طولانی خواهد شد.سعی کرده ام قسمت نقد را کمی کوتاه کنم چون گفتگوهایی که در فیلم وجود دارد آنقدر ساده و پر معنا هستند که نیاز آنچنانی به نقد نیست.برخلاف پست سرچشمه که سعی کردم قصه را لو ندهم در این پست یک چرخش سیصدوشصت درجه ای می کنم و تمام فیلم را برایتان تعریف می کنم به علت اینکه مطمئنم حدود 99 درصد از شما این فیلم را ندیده اید.باز هم می گویم این پست کمی طولانی خواهد شد اما ارزش یک بار خواندن را دارد مطمئنم پس از خواندن این پست چیزهای جدیدی یاد خواهید گرفت و اگر اغراق نباشد شاید مسیر زندگیتان تغییر کند پس بیش از این شما را معطل نمی کنم و از همینجا شما را به خواندن پست جدید دعوت می کنم.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------

شناسنامه فیلم :

شمعون صحرا /Simón del desierto

تهیه کننده:گوستاو آلاتریس(همسر لوئیس بونوئل)

کارگردان: لوئیس بونوئل

فیلمنامه نویسان : لوئیس بونوئل و خولیو آلخاندرو

بازیگران: کلودیو بروک,سیلویا پینال,هورتنسیا سانتوونا,لوئیس آکوس کاستاندا

مکزیک/1959/42 دقیقه

------------------------------------------------------------------------------------------------------------

نکته: تا آنجایی که من فهمیدم این فیلم بر اساس کتابی که در قرن پنجم منتشر شده است داستان مردی سوریه ای به نام شمعون ر اروایت می کند که 36 سال از عمر خود را روی یک برج گذرانده است و در شروع این پست باید از دوست بسیار عزیزم مهدی صادقی تشکر کنم که نسخه ای از این فیلم را در اختیار من گذاشت(هیچ وقت این لطفت را فراموش نخواهم کرد مهدی جان)

و فیلم شروع می شود...

برای خ.اندن فیلمنامه روی ادامه مطلب کلیک کنید...

بیوگرافی لوئیس بونوئل

cinema-mavara — Sun, 27 Jul 2008 20:45:18 GMT

لوئیس بونوئل بزرگوار هر چه سعی کردم در حد عظمتت بنویسم نشد وسع من همین قدر بود. از همین جا از روح بزرگوارت عذر خواهی می کنم .امیدوارم در آن دنیا در جایی خوش باشی...

به نام خدا

در مورد بونوئل:

لوئیس بونوئل 22 فوریه سال 1900 در شهری به نام کالاندا در اسپانیا بدنیا آمد.

بونوئل به جز خودش چهار خواهر و دو برادر داشت.تحصیلات ابتدایی خود را در مدرسه

ای در زاراگوزا ادامه داد. و سپس به دانشگاهی در مادرید رفت.در دانشگاه با نقاشی

به نام سالوادور دالی و شاعری به نام فدریکو گارسیا لورکا آشنا شد که

این دو از شخصیت های مهم اسپانیا در آن زمان بودند.

بونوئل در سال 1925 برای کار منشی گری در سازمانی به نام انجمن بین المللی

روشنفکران عازم پاریس شد.

در سال 1929 فیلم سگ آندلسی را با فیلمنامه ای مشترک با سالوادور دالی

ساخت.(این فیلم 16 دقیقه , صامت و سیاه سفید است.داستان این فیلم آنقدر گنگ

و مبهم است که باید خودتان آنرا ببینید تا بفهمید چه می گویم_نویسنده وبلاگ)

یک سال بعد بونوئل فیلم L'Âge d'or را براساس رمانی از مارکوس د سادا به

نام 120روز لواط بازی ساخت.سه سال پس از این فیلم بونوئل به اسپانیا بازگشت و

فیلم مستند سرزمین بی نان را ساخت.

در سال 1936 فیلم Spanish_Civil_War را ساخت. پس از این فیلم بونوئل به آمریکا

رفت .

بونوئل در طول سال هایی که در آمریکا بود برای Jean-Claude_Carrire فیلمنامه می نوشت.

و در اجتماعاتی با بزرگانی چون هیچکاک ,بیلی وایلدر,رابرت وایس,ویلیام وایلر,جورج

استیونس,رابرت مولیگان شرکت میکرد.

در سال 1946 به مکزیک رفت وبااینکه آنجا هیچ جذابیتی برای او نداشت اما حکم

شهروندی آنجا را گرفت.اولین فیلمی که در آنجا کارگردانی کرد Gran casino

بود که در سال 1946آنرا ساخت.بونوئل 21 فیلم دیگر در مکزیک ساخت که تعدادی

از این فیلم ها به شرح زیر است:

Él (1953)
Ensayo de un crimen (The Criminal Life of Archibaldo de la Cruz) (1955)
Nazarín (1959) (based on a novel by Spain's Benito Pérez Galdós, and adapted by Buñuel to a Mexican context)
Viridiana (1961) (coproduction Mexico-Spain and winner at Cannes)
El Ángel Exterminador (The Exterminating Angel) (1962)
Simón del desierto (Simon of the Desert) (1965).

بونوئل پس از اقامت در مکزیک باره دیگر وارد فرانسه شد و در آنجا چند فیلم ساخت.

در اواخر عمر خود بار دیگر به مکزیک برگشت و سرانجام در 29 جولای سال 1983 در

سن 83 سالگی در شهر مکزیکو سیتی در گذشت.

لیست کامل فیلم هایی بلندی که بونوئل در طول عمر فعالیت هنری خود ساخت به شرح زیر است:

o e

L'Âge d'or (1930)
- The Golden Age
España 1936 (1936)
- Spain
Gran Casino (1946)
- Magnificent Casino
El Gran Calavera (1949)
- The Great Madcap
Los olvidados (1950)
- The Forgotten
Susana (1951)
La hija del engaño (1951)
- The Daughter of Deceit
Subida al cielo (1952)
- Ascent to Heaven
Una mujer sin amor (1952)
- A Woman Without Love
El bruto (1953)
- The Brute
El (1953)
- This Strange Passion
La ilusión viaja en tranvía (1954)
- Illusion Travels by Streetcar
Wuthering Heights (1954)
- Abismos de pasión or Cumbres Borrascosas
Robinson Crusoe (1954)
- Las aventuras de Robinson Crusoe

Ensayo de un crimen (1955)
- Rehearsal for a Crime or The Criminal Life of Archibaldo de la Cruz
El río y la muerte (1955)
- The River and the Death
Cela s'appelle l'aurore (1955)
La mort en ce jardin (1956)
Nazarín (1959)
La fièvre monte à El Pao (1959)
The Young One (1960)
- La Joven
Viridiana (1961)
El ángel exterminador (1962)
- The Exterminating Angel
Le journal d'une femme de chambre (1964)
- The Diary of a Chambermaid
Belle de jour (1967)
La Voie Lactée (1969)
- The Milky Way
Tristana (1970)
Le charme discret de la bourgeoisie (1972)
- The Discreet Charm of the Bourgeoisie
Le fantôme de la liberté (1974)
- The Phantom of Liberty
Cet obscur objet du désir (1977)
- That Obscure Object of Desire

o p

فیلم های کوتاه :

Un chien andalou (1929)
- An Andalusian Dog
Las Hurdes (1933)
- Land Without Bread
Simón del desierto (1965)

و جوایزی که در طول عمر خود دریافت کرد:

برنده جایزه بهترین کارگردانی از جشنواره کن برای فیلم Los olvidados (1950)

نامزد در جشنواره کن برای فیلم Subida al cielo (1952)

نامزد در جشنواره کن برای فیلم El (1953)

برنده جایزه منتقدین بین المللی از جشنواره کن برای فیلم Nazarín (1959)

برنده جایزه بین المللی از جشنواره کن برای فیلم The Young One (1960)

برنده جایزه بهترین فیلم از جشنواره کن برای فیلم Viridiana (1961)

نامزد در جشنواره کن برای فیلم El ángel exterminador (1962)

برنده جایزه منتقدین وفایپرسی آی ازجشنواره ونیز برای فیلم Simón del desierto (1965)

برنده شیر نقره ای از جشنواره ونیز برای فیلم Belle de jour (1967)

برنده جایزه بهترین فیلم از جشنواره فیلم برلین برای فیلم La Voie Lactée

و برنده اسکار بهترین فیلم خارجی برای فیلم The Discreet Charm of the Bourgeoisie (1972)

منبع : ویکی پدیا

لوئیس بونوئل از اوج تا اوج

لوئیس بونوئل هیچگاه فیلمسازی مهربان با تعالیم مسیحیت نبود اما نمی توان کتمان کرد که او اخلاقی ترین

داستان ها را درباره جامعه زمانه خود بر پرده انعکاس داده است.فیلم های او مخصوصا فیلم هایی که او از

دهه 50 به بعد ساخت جو و شرایط اسپانیا و اروپای پس از جنگ جهانی دوم را بازتاب می دهد.

او و دوستانش در دهه 30 جنبش سورئالیسم را در هنر و سینما پایه گذاری کرده بودند.سورئالیست ها سعی داشتند تا به وسیله هنر ضمیر نا خودآگاه انسان را تصویر کنند.آثار آنها نسبت پیشینیان بیشتر بر روانشناسی و واکاوی روح بشر تمایل داشت.

فیلم های بونوئل در آن روزها بیشتر به یک خواب آشفته و دردناک شباهت داشت و کمتر رو به رستگاری میل می کرد اما هر چه سنش بالاتر رفت سعی کرد تا این رنج و تباهی را هر چه می تواند درونی تر کند.

حکومت دیکتاتوری فرانکو باعث شد تا بونوئل نیز مانند بسیاری هموطنان هنرمندش به خارج مهاجرت کند.

تعالیم خشک مسیحی کودکی اش او را نیز به سان دیگر هنرمندان آن روزها به نو عی بی میلی نسبت به مذهب کشانده بود.

فیلم هایی که بونوئل در اواخر دهه 50 و ابتدای دهه 60 ساخت مخصوصا نازارین (1959) و ویریدیانا(1961) این بیزاری و ناکافی بودن مسیحیت برای رستگاری واقعی را نشان می دهد.

نازارین کشیشی است که در اجرای فرامین خداوند بسیا مصر و متعصب است.او سعی دارد تا در مقابل کلیسا که حاکم شرع اما تنها به فکر ثروت اندوزی است از فقرا و مستضعفان حمایت کند اما خود دچار شک و تردید می شود و در انتها او را به بند می کشند.

در "ویریدیانا" بونوئل قدمی بزرگتر و البته جسورانه در راه بیان دغده هایش بر داشت.ویریدیانا دختری راهبه و بسیار معتقد به مذهب است.عمویش که مردی ثروتمند است او را به شکلی غیر طبیعی دوست داردو همین مسئله باعث خودکشی اش می شود. پس از مرگ عمو ویریدیانا مال و اموال او را به ارث می برد اما احساس می کند که باید به فقرا کمک کند.او عده زیادی از مردم بی چیز را در خانه اش جمع می کند.فقرا که به آرامشی رسیده اند طینت پلید خود را رو می کنند و حتی دختر معصوم را مورد آزار و اذیت فرار می دهند.ویریدیانا در انتها دچار شک عظیم نسبت به بالورهایش می شود.ای فیلم سرن کلیسا را بر آشفت.آنها بونوئل را ضد دین می دانستند اما او تنها مردمی را نشان می داد که به خاطر جبر زمانه دیگر به هیچ چیز اعتقاد ندارند.چند فیلم انتهایی بونوئل مخصوصا فیلم های دهد 70 او به شکلی دیگر تفکرات ماورایی او را به نمایش گذاشتند.روایت های سورئالیستی در طی سالهای بعد در آثاری چون "جذابیت پنهان بورژوازی" و "میل مبهم هوس" پیش از پیش درونیات آشفته و به پوچی رسیده شخصیت های اغلب مرفه اما بی ایمان زمان او را عیان ساخت.

اشتباه نکنید بهترین فیلمی که در این وبلاگ معرفی خواهد شد یک پست عقب افتاد.نوشته بعدی یکی از فیلم هایی همین کارگردان می باشد .100 درصد مطمئنم که هیچکدام تان این فیلم را ندیده اید (فقط یک نفر آن هم کسی که این فیلم را به من داد!) منتظر پست بعد باشید

به امید موفقیت تمام شما

تا بعد...

سرچشمه_دارن آرونوفسکی

cinema-mavara — Tue, 01 Jul 2008 13:39:18 GMT

به نام خدا

سلام و درود بر همه شما دوستان عزیز

خوشبختانه همین چند روز پیش کنکورم تمام شد(در دونوبت صبح ریاضی و بعدازظهرهنر).همیشه منتظر همین موقعیت بودم تا درس ومدرسه تمام شود و با فکر آزاد وراحت برای این وبلاگ وقت بگذارم و عاشقانه از سینما و بخصوص سینما وماوراء برای شما بنویسم و همینطور هم خواهد شد و سعی بر اینست که هر ماه دو پست داده شود.

مطمئن باشید هر یک از این پستها از این به بعد از بهترین پستها خواهند شد.به امید موفقیت تمام شما

و اما پست ایندفعه:

توضیح :

ابتدای پست باید از آیدین جان عزیز(جیگسا) تشکر کنم که باعث شد با این فیلم و کارگردانش آشنا شوم.

و برای خلاصه داستان ابتدا قصد داشتم که کل فیلم را برایتان تعریف کنم اما بعد کمی فکر کردم و دیدم که شاید بعضی از دوستان فیلم را ندیده باشند و هنگام تماشای فیلم لذت دیدنش کم بشود.

شناسنامه فیلم :

The Fountionسر چشمه/

تهیه کننده : کمپانی برادران وارنر

کارگردان : دارن آرونوفسکی

فیلمنامه : دارن آرونوفسکی بر اساس داستانی از آری هندل و دارن آرونوفسکی

موسیقی متن : کلینت منسل

بازیگران :هیو جکمن(توماس, تام. دکتر تام کرئو), راشل ویز(ملکه ایزابل, ایزی کرئو), الن برستین(دکتر لیلیان گازتی), مارک مارگولیس(پدر آویلا), استفن مک هتی(باز جوی اعظم سیلیسیو), فرناندو هرناندز(ارباب شیبابلا), کلیف کورتیس( سروان آریل).

آمریکا/2006/96 دقیقه

برنده جايزه بهترين موسيقي از انجمن منتقدان آن لاين، برنده جايزه بهترين موسيقي از انجمن منتقدان شيکاگو، نامزد جايزه بهترين بازيگر مرد/هيو جکمن، بهترین فيلم علمي تخيلي و جايزه بهترين جلوه هاي ويژه از آکادمي فيلم هاي علمي تخيلي-فانتزي و ترسناک، نامزد جايزه بزرگ جشنواره فلاندر،

نامزد گلدن گلاب بهترين موسيقي، نامزد جايزه بهترين فيلمبرداري و جلوه هاي ويژه از مراسم نامزد ساتلايت، نامزد شير طلايي جشنواره ونيز و...

دارن آرونوفسکی:

متواد سال 1968 در بروکلین.تا به حال نه فیلم ساخته. قبل از چهارمین فیلمش <پی > که در سال 1998 توانست جوایز بسیار زیادی برایش به ارمغان بیاورد. سه فیلم ساخت که در سال 1991 دوفیلم به نامهای رفت و روب سوپرمارکت و فورچون کوکی و سپس دو سال بعدبا فیلم تک یاختگان کار خودراادامه داد.در سال 2000 فیلم <مرثیه ای بر یک رویا> را ساخت و پس از این فیلم به سرعت تبدیل به یک چهره معروف در آمریکا شد.در طول این شش سال در پی تدارک ساختن قسمت دیگری از سری فیلم های بتمن بود که به علت مشکلاتی ساخته نشدو پس از شش سال با فیلمی بسیار عالی و خوش ساخت برگشت.

خلاصه فیلم :

سه داستان درباره مرداني در سه قرن مختلف. قرن شانزدهم: اسپانيا در دوره تفتيش عقايد. افسري به نام توماس که از سوي ملکه ايزابل ماموريت يافته و براي يافتن درخت زندگي جاويدان به سرزمين ماياها مي رود. ملکه به وي قول داده، در صورتي که موفق به يافتن درخت شود، به ازدواج او در خواهد آمد. قرن بيستم: دکتر تام کرئو که به دنبال راهي براي کشف دارويي جهت معالجه نوعي بيماري کشنده است. محرک اصلي وي براي يافتن اين دارو، ابتلاي همسر محبوبش ايزي به اين بيماري لاعلاج است. قرن بيست و ششم: مسافري در فضا که با درختي سالخورده سفر مي کند و هدفش رسيدن به يک سحابي است که همه چيز در آنجا زندگي دوباره مي يابد.

نقد فیلم :

پس از تماشای فیلم(که حدودا ساعت12 شب به پایان رسید) واقعا گیج بودم .وقتی چشمهایم را باز کردم دیدم فیلم تمام شده و در حال پخش تیتراژ است.من فیلم را به چند قسمت مختلف تقسیم کرده ام که در هر بخش توضیح مختری در مورد آن خواهم داد:
1)کارگردانی

2)فیلمنامه

3)موسیقی متن

4)طراحی صحنه و جلوه های ویژه

قبل از شروع به توضیح دادن عنوان بندی گفتن بعضی چیزها لازم است: اگر برای همیشه زنده می ماندید چه می شد؟ این جمله بر روی پوستر فیلم نوشته شده است یا اینکه اگر برای همیشه عاشق می بودید چه می شد؟ که در طول فیلم به اقتضا این سوال ها جواب داده می شوند.

کاگردانی:

با خودم فکر می کردم که یک کارگردان چگونه می تواند بر یک فیلم تاثیر بگذارد که ناگهان یاد این فیلم افتادم. زمان کوتاه فیلم(حدود 90 دقیقه) وهمچنین ریتم خوب به همراه یک مونتاژ بسیار خوب و روان به همراه کات های به جا و تدوین ظریف باعث شده که فیلم کسل کننده نباشد و حتی تماشاگران عادی هم جذب فیلم شوند. آرونوفسکی به بهترین نحو وظیفه خود را به عنوان یک کارگردان انجام می دهد و در کل میتوان در آینده به عنوان یک کارگردان صاحب سبک رو او حساب کرد.

فیلمنامه:

فیلم ابتدا از قرن 16 شروع می شود.توماس روبروی ملکه زانو زده است سپس ملکه حلقه ای را در دستان توماس می گذارد(بعد ها می فهمیم که ملکه برای این حلقه را به او داده زمانی که به پای درخت جاودانگی رسید آنرا در دستش کند و از این طریق می تواند با او ازدواج می کند اما هنگامی که به پای درخت جاودانگی می رسد... ).توماس با یارانش به جنگ می روند اما توماس دستگیر می شودوبه سمت یک دالان فرستاده می شود(در انتهای این دالان پادشاه شیبابلا ایستاده-(شیبابلا جایی است که مرده ها در آن دوباره در آن متولد می شوند)وپادشاه به توماس چنین می گوید: جد بزرگ خودش رو به خاطر درخت زندگی قربانی کرد وارد شو وبه سرنوشت او دچار شو (وقتی اورا زخمی می کند می گوید): مرگ راهی به سوی شگفتیه . هنگامی که شمشیر بالا می آورد تا اورا بکشد با فریاد مردی به قرن بیست و ششم می رویم.او به همراه درخت جاودانگی در حال سفر به به سحابه ای هستند که در آنجا درخت دوباره سرحال می شود.او مدام در طول این سفر تکه ای از درخت را می کند و می خورد . پس از این صحنه به زمان حال (سال2006) می آییم در حالی که دکتر با ایزی در حال صحبت کردن هستند.ایزی به تام می گوید: برف اومده میای بریم بیرون؟ تام به دلیل اینکه کاردارد نمی تواندبا او برود.

این خلاصه ای از10 دقیقه اول فیلم بود اینطور آغاز می شد.و به ترتیب وبه نوبت داستان ها پشت سر هم دنبال می شدند.این فیلم واقعا از لحاظ فیلم نامه هم قوی است طوری که هیچ نقصی در فیلمنامه دیده نمی شود.

چیزهای بسیار زیادی دیگری در فیلم دیده می شود واز آنجا می توان پی برد که با چه فیلمنامه قرص ومحکمی سروکاردایم.مثلا:ایزی در حال نوشتن کتابی است داستانی که در اسپانیا شروع می شود ودر شیبابلا تمام می شود و فقط فصل آخر آن مانده و به تام گفته که بعد از مرگ او ادامه داستان را باید او بنویسدو تمام کند.پس از مزرگ ایزی تام باید داستان را ادامه دهد.و جالب اینجاست که داستان را به هنرمندی کامل به پایان می رساند طوری که تمام ماجراها به هم پیوند می خورد(واقعا قابل بازگو کردن نیست باید خودتان ببینید تا درک کنید که من چه می گویم).یا اینکه به اسمها توجه کنید توماس وتام یا ایزابل و ایزی که با هم شباهت دارند.

به قسمتی از فیلم نامه توجه کنید:

ایزی وتام روی بالکن با تلسکوپ مشغول تماشای ستاره ها هستند که ناگهان تام متوجه یک ستاره طلایی می شود و از ایزی درباره آن می پرسد:

ایزی: اون ستاره طلایی_ در حقیقت اون یه هاله است که دوره یه ستاره فانی پیچیده شده . برای همینه که طلایی دیده میشه. مایان ها بهش میگن شیبابلا

تام: شیبابلا؟

ایزی:اونجا دنیای مره هاست.جایی که مرده ها دوباره متولد میشن چند وقته دیگه اون منفجر میشه ومی میره و به ستاره های دیگه زندگی میده.جالبه که مایان ها یه ستاره فانی رو به عنوان دنیای مر ده هاشون انتخاب کردن اون هم بین این همه نقطه نورانی توی آسمون.

خیلی از چیزهای دیگه در فیلم است که من نگفتم شاید قابل گفتن نبودند .خودتان که فیلم را ببنید متوجه می شوید. مثلا وقتی که توماس به پای درخت جاودانگی می رسد چه می شود؟ و در پایان این قسمت باید به پایان بندی فیلم اشاره کنم که به شدت عالی است و چه بسا فیلمی خوب است که پایان بندی قابل قبولی داشته باشد و این فیلم هم از این قاعده مستثنی نیست.

موسیقی متن:

واقعا یکی از بهترین موسیقی متن هایی که در چندسال اخیر شنیدم موسیقی متن همین فیلم است(موسیقی متن هایی که در این مدت شنیدم:فهرست شیندلر. پدر خوانده 1روزی روزگاری در آمریکا.همسرایان.و موسیقی متن همین فیلم). هرچه باشد از جشنواره معتبر شیکاگو جایزه بهترین موسیقی متن را دریافت کرده است.شاید بهترین جایی که موسیقی متن با فیلم بدجور عجین شده است پایان بندی فیلم باشد.(خوشبختانه در نسخه ای از فیلم که به دستم رسید جداگانه موسیقی متن فیلم را گذاشته بودند که شب وروز من با گوش دادن به این موسیقی متن می گذرد و از همین جا به تمام شما توصیه می کنم که حتما این فیلم را تهیه کنید واقعا واقعا واقعا موسیقی متن زیبایی دارد).باز هم می گویم فقط کافیست پایان بندی فیلم را ببنید که چقدر موسیقی متن باعث شده این صحنه نوستالژیک شود.فیلم در هنگام پخش تیتراژ پایانی یک موسیقی متن بسیار زیبا وآرام دارد که به نظر من دومین موسیقی متن زیبایی است که در این فیلم نواخته می شود(بهترین موسیقی متن این فیلم همان پایان بندی فیلم می باشد)

طراحی صحنه و جلوه های ویژه:

این بخش بیشتر شامل داستان سوم(قرن بیست و ششم) می شود.که تماما از جلوه های ویژه برای طراحی این صحنه ها استفاده شده است که انصافن کار جالب و شایسته ای از آب درآمده.بیشتر فیلم در شب رخ می دهد(چه خوب می شود که شما هم این فیلم رادر شب ببینید تا لذت بیشتری از آن ببرید) مخصوصا داستان سوم.شب با تمام عظمت و بزرگی وزیباییش در این فیلم نمایش داده می شود .قفط کافیست به صحنه ای که مرد(مرد داستان سوم) در حال نوعی رقص در شب هست در حالی که ستاره ها پشت سر او هستند توجه کنید تا حرف من را باور کنید(حدود دقیقه 11).در فصل پایانی هم به شدت از این جلوه های ویژه استفاده شده که به همراه یک موسیقی متن بسیار زیبا یک کار شگرف از آب در آمده است.یا جزئیاتی که در صحنه ها وجود دارند بسیار زیاد است حتی این جزئیات را می توان در طراحی لباس در سه دوره دید یا حتی در طراحی دکورها.

چند نکته :

* برای ایفای نقش زن و مرد این فیلم ابتدا براد پیت وکیت بلانشت مورد نظر بودند که پیت به علت حضور در فیلم تروی این پروژه را رد کرد و بعدها در فیلم بابل با بلانشت همبازی شد(ابتدا هزینه تولید فیلم 75 میلیون دلار بود که با نیامدن پیت و بلانشت هزینه ها به 35 میلیون دلار با بای ویز و جکمن کاهش پیدا کرد) واقعا بازیه ویز و جکمن عالیست.

* فیلم در نمایش اولیه در آمریکا حدود10میلیون دلار فروش کرد که یک شکست مطلق در گیشه به حساب می آمد .

*آرونوفسکی 3 فیلم دیگر دردست تولید وتهیه دارد.امسال با قو سیاه(فعلا خبرش منتشر شده).

در سال 2009 با دو فیلم دیگر به نام های مبارز و تقلا.

سرچشمه به حق یکی از بهترین فیلم های جدی هالیوود در سال های اخیر به شمار می رود .باز هم می گویم حتما فیلم را ببینید مطمئنم شما را ناامید نخواهد کرد. در آخر تعدادی از عکس های فیلم را گذاشته ام با نگه داشتن نشانگر موس بر روی هر عکس اطلا عات مختصری در باره آن دریافت خواهید کرد واین هم از پایان پست ایندفعه .منتظر پست بعد باشید از بهترین پست های این وبلاگ می شود.

یک فیلم از سینمای اسپانیا به کارگردانی... منتظر پست بعد باشید.

به امید موفقیت تک تک شما

تا بعد...

کمی در مورد ماورا در سینما

cinema-mavara — Fri, 06 Jun 2008 08:28:18 GMT

از تمامی دوستان تقاضا دارم ابتدا پست را کامل بخوانند و سپس نظرات و انتقادات خود را ارائه دهند.

با تشکر

-------------------------------------------------------------------------------------------------

به نام خدا

ما در این جهان تنها نیستیم...

این جمله را می توان از بیشتر فیلم هایی که در حوزه و ﮊانر ماوراء و با کمی ارفاق معنا گرا

هستند استنباط کرد. تمام دانشمندان , فلاسفه و ... در کتاب ها و مقالات خود در پی اثبات

این حقیقت بوده اند.

سینما هم به نوبه ی خود در این حیطه کم نگذاشته و سالانه شاهد تولید بسیاری از این

محصولات هستیم ,سینما گران بسیاری هم بیشتر وقت خود را صرف این ﮊانر کرده اند

به عنوان نمونه :آندری تارکوفسکی(کاگردانی اهل کشور شوروی سابق) .

به نظر من می توان شروع دوران این ﮊانر را از حدود دهه 50 و 60 با حضور کارگردانانی مثل

هیچکاک(_روانی . به خاطر لایه های روانشناسانه) ,برگمان (مهر هفتم و توت فرنگی های

وحشی و...) ,روبر برسون (موشت ) و ... دانست .

البته قبل از آن هم به طور جسته گریخته وجود داشته اما به نظر من (و فقط به نظر من )

شروع دوران طلایی آن از همین زمان می باشد.

اولین و مهمترین بخشی را که میتوان به ﮊانر ماوراء نسبت داد موضوعاتی از قبیل مرگ و

مسائلی پیرامون این بحث می باشند.برای مثال ما در فیلم جویندگان مرگ (جوئل شوماکر/1990) تلاش های گروهی از دانشجویان را مشاهده می کنیم که می خواهند برای چند دقیقه مرگ را تجربه کنند. یا در فیلم چه رویاهایی می آیند (وینسنت وارد/1998) ما دقیقا پا به بهشت و جهنم می گذاریم.

یا سولاریس (آندری تارکوفسکی/1972) در میانه های فیلم همسر مرده شخصیت اصلی داستان( که به سولاریس سفر کرده) را می بینیم که پیش همسرش می آید . یا حلقه 1 و 2(البته این فیلم مخلوطی از ﮊانر وحشت و ماورایی می باشد)

بخش دیگر را می توانیم به حضور موجودات فرازمینی نسبت دهیم.مثال بسیار بارز آن

ئی تی موجود فرازمینی (استیون اسپیلبرگ /1982) است.یا برخورد نزدیک از نوع سوم و جنگ دنیاها(اسپیلبرگ/2005) یا ورطه (جیمز کامرون/1999) که در تمامی این آثار شاهد حضور موجودات فرا زمینی(یا به اصطلاح برخی موجودات مریخی!)در زمین هستیم.

حضور دین هم در این بخش کم که نیست بلکه بیشتر بخش را همین امر پر کرده و بیشتر تولیدات در اروپا و آمریکا است و معمولا سهم بسیار ناچیز شرق را درا رایه این محصولات شاهد هستیم.

البته نباید این ﮊانر به عنوان یک تک ﮊانر فرض کرد طوری که بیشتر فیلم هایی که در این حوزه ساخته می شوند با دنیا و سینمای وحشت اجین شده اند مثال های بیشماری را می توان زد:

جن گیری امیلی رز ,God to me kill,Never let go ,Godsend,Ring1,2 The Amityville Horror (رفاقت با ترس فیلم ناشناخته ای است اما عالیست.اگر وقت شود حتما پستی از این فیلم در وبلاگ خواهم گذاشت.اگر ندیده اید حتما نسخه ای تهیه کنید و آنرا ببینید واقعا

ارزشش را دارد) و ... .

همچنین نمی توان دیدگا ه های روانشناسانه را هم در اینگونه فیلم ها دست کم گرفت

نمونه بسیار بارز آن روانی (هیچکاک) یا هویت (جیمز منگولد) یا گودال مار(که همین چند

وقت پیش از شبکه چهار سیما پخش شد).

با تمام این صحبتها به نظر من بیشترین حیطه هایی که ﮊانر ماوراء را در بر می گیرد را

می توان به پنج قسمت تقسیم کرد:

1)موضوعات ماوراءالطبیعه(از قبیل مرگ و انسانهایی که مرده اند)

2)موجودات فرازمینی

3)از نگاه دین

4)همراه با ﮊانر وحشت

5)با دیدگاه های روانشناختی

البته شاید دیگر گونه ها هم باشد ولی من سهم این پنج قسم را بیشتر میدانم.

وبه نظر من مهمترین بخشی را که ماوراء می تواند در سینما اشغال کند عوامل غیر طبیعی

یا همان گزینه اول است.

در پایان لیستی از کارگردان های ایرانی و خارجی که در ﮊانر ماوراء و معنا گرا فیلم

ساخته اند را گذاشته ام:

1)کارگردانان ایرانی:

ابراهیم گلستان (خشت وآیینه/1344) ___داریوش مهرجویی (گاو/پستچی/هامون)

بهرام بیضایی (غریبه و مه)__ سهراب شهید ثالث(یک اتفاق ساده/طبیعت بی جان1353)

فریدون گله(مهر گیاه)___بهمن فرمان آرا(شازده احتجاب/سایه های بلندباد/یک بوس کوچولو)__ مرحوم رسول ملاقلی پور(سفر به چزابه /نجات یافتگان)__ سعید ابراهیمی فرد(نارونی)__ مجتبی راعی(تولد یک پروانه )__رضا میر کریمی(زیر نور ماه/خیلی دور

خیلی نزدیک/اینجا چراغی روشن است)___ کمال تبریزی (گاهی هم به آسمان نگاه کن/یک تکه نان)

2)کاگردانان خارجی:

کارل تئودور درایر (مصائب/ 1928)__ لوئیس بونوئل(سگ آندلسی و شمعون صحرا(فیلم های کوتاه))__ روبربرسون(موشت /خاطرات کشیش روستا)__ اینگمار برگمان (مهر هفتم/توت فرنگی های وحشی)__میکل آنجلو آنتونیونی(ماجرا)____________

آندری تاکوفسکی(تمام آثارش:از اولین کارش کودکی ایوان1962 بگیرید تا آخرین کارش

ایثار1986)__ تئو آنجلو پولوس(گام معلق لک لک/دشت گریان / ابدیت و یک روز)

کریشتف کیشلوفسکی(زندگی دو گانه ورونیکا/ده فرمان /آبی .سفید . قرمز/بی پایان/

بخت کور: شاید تمامی آثار کیشلوفسکی را بتوان در این ﮊانر گنجاند)_دیوید لینچ(بزرگراه گمشده /جاده مالهالند)___ویم وندرس(برفراز بهشت یا بهشت برفراز برلین /بسیار دور چنین نزدیک)__آلخاندرو گونزالز(21گرم/بابل)__ام نایت شیامالان(حس ششم/نشانه ها/دهکده )__برادران واچوفسکی(سه گانه ماتریکس)__رابرت زمیکس(آنچه در زیر جریان دارد) و ... فرانک دارابانت(...مسیر سبز...) ...

کم کم به پایان این پست می رسیم امیدوارم توانسته باشم اطلاعاتی بس کوچک در باره ﮊانر ماوراء به شما عزیزان ارائه دهم. در آخر این نکته را بگویم این مطالبی را که خواندید

فقط و فقط گوشه ای از سینما و ماوراء را شامل می شود و ازتمامی دوستانی که باعث شدم چیزی از قلم بیفتد(اسم کارگردان , اسم فیلم و ...) صمیمانه عذر خواهی می کنم.

سپاس و آفرین خدارا که گیتی پدید آورد و مارا

تا بعد...